آتش سوزی جنگل های زاگرس و خواب خرگوشی مسئولین!/ آرش حیدری

آتش سوزی جنگل های زاگرس و خواب خرگوشی مسئولین!/ آرش حیدری

متأسفانه یکی از پدیده های بسیار شوم و بنیان افکن برای محیط زیست در ایران آتش سوزی جنگل ها و مراتع طبیعی در اقصی نقاط کشور است که بنا به دلایلی نظیر گرما، خشکسالی، تغییرات اقلیمی و… رو به افزایش گذاشته و در یکی دو سال اخیر ابعاد گسترده‌تر و مشمئز کننده تری پیدا کرده و به شدت حیات طبیعی، جانوری و حتی انسانی جامعه را تهدید می کند.

 

آتش سوزی در جنگل های دنیا معمولا دارای چهار منشاء شامل آذرخش، فوران های آتشفشانی، جرقه در اثر فرو افتادن صخره ها و احتراق خود به خودی است اما متأسفانه در کشور ما و به ویژه در مناطق کوهستانی زاگرس که دارای بزرگترین و طولانی ترین وسعت جنگلی در ایران است و از گونه های مختلف جنگلی و جانوری برخوردار است عمدتا آتش سوزی ها خارج از نورم جهانی و با منابع انسانی سروکار دارد که عبارتند از افرادبیکار و جویای درامد که به دنبال زغال کردن و فروختن اندامهای درختان هستند، افراد مغرض و دارای مشکلات روانی یا خصومت های منطقه ای که به دنبال انتقام گیری از افراد خاصی دست به این کار می زنند، افراد گردشگرنما یا لاابالی که با حضور در جنگل و روشن کردن آتش آن را رها می کنند و باعث آتش سوزی می شوند و به عنوان مهمترین و خطرناک ترین منبع کسانی هستند که به دنبال سود جویی و یافتن جانورانی خاص و فروش آنها به مبالغ گزاف هستند و در این رابطه از آتش زدن جنگل و حتی کشتن جنگلبانان ابایی ندارند.

 

و در این میانه دولت و مسئولین ذیربط مقصر اصلی و عامل اصلی همه ناهنجاری های مذکور به شمار می روند چرا که در این رابطه نه قوانین جامع و مانع وجود دارد تا بتوان به حکم قانون از این رفتارهای خطرناک جلوگیری نمود و نه ضابطان قابل ذکری پیش بینی شده تا بر اجرای قوانین حداقلی موجود نظارت نمایند و نه مجریان خوبی برای اجرای قوانین وجود دارد تا بتوان به نجات جان درختان و گونه های جانوری و طبیعت خدادادی که میراث گذشتگان، مایه حیات مردمان زمان و حق مسلم فرزندان و آیندگان ماست امیدوار بود و با نگرانی و تأسف فراوان آنچه در مقابل جفای به حال و آینده طبیعت ایران اتفاق می افتد فقط رفتارهای خلق الساعه و واکنش های رسانه ای بی دامنه و عملکردهای لحظه ای و بی تأثیر در اصلاح این روند از ناحیه مسئولین ذیربط است که همچون طنزی تلخ جان حامیان و دوست داران طبیعت و کوه‌های جنگلی و جانوری را می سوزاند و هیچ اراده و تصمیم مؤثری که قابل ذکر باشد صورت نمی گیرد.

 

به نظر می رسد در پیکرۀ دولت و سازمان حفاظت محیط زیست و سایر ارگان‌ها و نهادها و حتی درمیان نمایندگان مجلس به عنوان رکن قانون گذاری جامعه اعتقاد راسخی به حفظ طبیعت وجود ندارد، زیرا این پدیده شوم آتش سوزی که عمدتا دارای منشاء انسانی است هم راه وچاره برای جلوگیری دارد و هم راه و چاره ای برای توسعه و ترمیم ارزان و یا رایگان آنچه از دست رفته است که در این خصوص متاسفانه مدیریت سیستمی منهای خلاقیت اجازه اظهارنظر و اعمال ایده های موثر را نمی دهد وگرنه روشن است که برای نجات جنگل های طبیعی ایران ایده، طرح و برنامه مناسب وجود دارد و کسانی هستند که عاشقانه و عاقلانه می توانند راهگشای مشکلات طبیعت ایران باشند.

 

لذا ضمن هشدار جدی به مسئولین ذیربط مبنی بر قریب الوقوع بودن تخریب و نابودی جنگل‌های کشور و به مخاطره افتادن حیات انسانی و دعوت همگان به کمک به حفظ محیط زیست آمادگی دوست داران و حامیان محیط زیست و صاحبان ایده و اندیشه موثر را برای حل این نقیصه بزرگ اعلام میداریم.

 

امید است گوشی برای شنیدن و ذهنی برای پذیرش ایده‌ها و برنامه های مؤثر وجود داشته باشد.