حضرت زینب(س)؛الگوی صبر و استقامت و عقیله بنی هاشم

حضرت زینب(س)؛الگوی صبر و استقامت و عقیله بنی هاشم

حضرت زینب(س) در حکمت نظری و حکمت عملی مدارج بسیار بالایی را طی کرده و از این جهت در بین زنان بنی‌هاشم سرآمد و به عقیله بنی‌هاشم معروف بودند.

 

تابا: زینب(س) دختر حضرت علی(ع) و حضرت زهرا(س) در روز پنجم جمادی‌الاولی سال پنجم یا ششم هجرت در مدینه منوره دیده به جهان گشود، در پنج‌سالگی مادر خود را از دست داد و از همان دوران طفولیت ‏با مصیبت آشنا شد. در دوران عمر با برکت ‏خویش، مشکلات و رنج‏‌های زیادی را متحمل شد، از شهادت پدر و مادر گرفته تا شهادت برادران و فرزندان و حوادث تلخی چون اسارت و… را تحمل کرد و این سختی‏‌ها از او فردی صبور و بردبار ساخت.

 

ایشان بعد از شهادت مادر، روحیه‌بخش پدر و برادران بود، پس از شهادت امام حسین(ع) و در طول دوران اسارت، این صفت نیکوی روحیه بخشی حضرت زینب(س) بیشتر ظهور کرد. ایشان پیوسته یاور غم‌دیدگان و پناه اسیران بودند، از گودی قتلگاه تا کوچه‏‌های تنگ و تاریک کوفه؛ از مجلس ابن زیاد تا ستمکده یزید، در همه‌جا فرشته نجات اسرا بود.

 

ایشان در مقابل مصائب و گرفتاری‌ها لحظه‌ای لب به شکوه نمی‌گشاید و هیچ جا اظهار ذلت و خواری نمی‌کند و با کمال شکوه و عظمت حمد الهی را بر زبان جاری می‌سازد چرا که معتقد است تمام کارهای خدا در حق بندگان زیباست؛ نیش و نوش و قهر الهی همه‌اش رحمت و نعمت است؛ ایشان همه مشکلات را به جان خریده و آن‌ها را زیباترین لحظات زندگی خود می‌داند.

 

حضرت زینب(س) ملقب به، عقیله بنی هاشم بود. عقیله، زن کریمه را می‌گویند که در بین فامیل بسیار عزیز و در خاندان خود ارجمند باشد؛ همچنین در فرهنگ عربی عقیله به زن خردمندی می‌گویند که مسائل را با صبر و خرد بالا حل و فصل کند و در کارش دوراندیشی و آینده‌نگری داشته باشد.

 

حجت‌الاسلام محمدعلی شاه‌آبادی ادامه داد: اگر به تاریخ دقت کنید بزرگی و محوریت حضرت زینب(س) در میان خاندان رسالت پذیرفته‌ شده بود و حتی سربازان دستگاه بنی‌امیه نیز نسبت به ایشان همین احساس را دارند که بزرگ این کاروان حضرت زینب(س) است.

 

این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه حضرت زینب(س) در تمامی لحظات در کربلا صلابت و استواری زیادی از خود نشان می‌دادند، افزود: حضرت زینب(س)،‌ حضرت سجاد(ع) را دلداری می‌دادند و این نشان از آرامش، استواری درونی و سعه‌صدر بی‌نظیر دارد، حوادثی که عالم را دگرگون می‌کرد، دریای دل حضرت زینب(س) را به تلاطم نیانداخت و این نشان از صبر و آرامش الهی دارد.

 

وی تأکید کرد: دشمنان هیچ‌گاه نتوانستند بزرگی و صلابت حضرت زینب(س) را بشکنند که نمونه این را می‌توان در تاریخ در دربار عبیدالله بن زیاد مشاهده کرد که حضرت زینب(س) خطاب به او فرمودند «این عالم و هستی را نمی‌شناسی من از خاندان رسالت و پرورش‌یافته دامان پیامبر(ص) هستم و می‌فهمم که «ما رأیتُ الا جمیلاً» چه معنایی دارد» و این گفتگو نشان از فرزانگی و فرهیختگی و لقب عقیله بنی‌هاشم دارد.

 

عضو هیئت‌علمی دانشگاه مفید یادآور شد: حضرت زینب(س) در دربار یزید تصریح می‌کنند که ای یزید من تو را کوچک و ناچیز می‌شمارم و این نیز نشان از علو همت و صلابت حضرت زینب(س) دارد که در قله‌ای ایستاده که اینان را خار و خاشاک می‌بیند.

 

حجت‌الاسلام شاه‌آبادی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به ولایتمداری حضرت زینب(س)، گفت: از خودگذشتگی حضرت زینب(س) به خاطر این نیست که به برادرش علاقه داشت، بلکه به این دلیل است که ایشان به امامش وفادار بود و نسبت به ولایت ایشان معرفت داشت و هدف و برنامه مقدس امام زمان خویش را قبول داشت.

 

حجت‌الاسلام شاه‌آبادی اضافه کرد: خطبه حضرت زینب(س) در جمع اهل کوفه یکی از وقایعی است که باید در آن تأمل کرد که در این خطبه ضوابط و شاخص‌های جامعه منحط مانند تملق، فریبکاری، کینه‌ورزی، تعریف و تمجید بی‌اساس و مسائلی از این قبیل را بیان کردند؛ در حالی که این ضوابط نیازمند کار پژوهشی و علمی است، اما ذهن حضرت زینب(س) به‌ اندازه‌ای منسجم است که صفات جامعه کوفه را به‌سرعت برمی‌شمرد و این نشان از جایگاه علمی ایشان دارد.

 

وی در پایان افرود: اگر بخواهیم جامعه امروزی و شرایطش را بررسی کنیم باید به آن مطالبی که حضرت زینب(س) برای جامعه کوفه ذکر کرده‌اند، توجه کنیم و ببینیم چقدر از آن شاخص‌ها دور هستیم.