دکتر شریعتی میراث دار مشکلات زیادی است/اگر بر مهندس ظاهری انتقاد هست مسالمت آميز باشد سردار علیرضا ورناصری؛

دکتر شریعتی میراث دار مشکلات زیادی است/اگر بر مهندس ظاهری انتقاد هست مسالمت آميز باشد

پس از گذار از انتخابات مجلس دهم و رسیدن به میانه راه، سردار علیرضا ورناصری فعال اجتماعی و کاندیدای سابق انتخابات مجلس شهرستان مسجد سلیمان در گفتگویی صمیمانه میهمان تحریریه تابا شد.

 

در ادامه ماحصل گفتگوی ما را با ایشان می خوانید:

 

اگر قرار باشد لیستی از مهمترین معضلات شهرستان مسجدسلیمان ارایه کنید اولویت ها کدام هستند؟

بدوالامر تشکر می کنم از رسانه شما که الحق در بازتاب وانعکاس حقایق، کرامات قلم را پاس داشته و هرآنچه واقعیات هست را جهت ایفای رسالت تان اشاعه می دهید و بسیار سپاسگزارم که به من فرصت دادید از شهر اولین ها بگویم شهری که هنوز هم از اولین هاست لکن درفقر،در بیکاری، درسوء مدیریت ها و بی شماری از مشکلات دیگر غوطه ور است.

 

در پاسخ به این سوال باید بگویم که مسجدسليمان نمایی تمام قدایستاده از معضلاتی ست که همچون دردهایی، هماره خون چکان التیام نیافته اند. هرکدام از معضلاتش برحسبِ تاثیری که بر سلامت جامعه و ایستاییِ ارتقاء همه جانبه در مصادیق شهروندی و حقوق مدنی دارد به نوبه خود باید در اولویت محسوب شوند. لکن بارزترین آنهارا(با صرفنظر از تسلسل و توالیِ علل، مبانی و راهکارهایم) مطرح می کنم:

 

بیکاری ۴٣ درصدی در مسجدسليمان که ریشه بسیاری از معضلات و مصائب اجتماعی ست از اولین مشکلات جدی شهروندان است، بدیهی ست استخدام های سفارشی و غیربومی این معضل را تشدید کرده است.

 دیگری فقرفزاینده شهروندان که باشدت و وسعتی لجام گسیخته در حال گسترش است. از طرفی عدم توجه به پتانسیل های مادی-معنویِ شهرستان جهت تقلیلِ محدودیتها ومشکلات آن.

 

همچنین عدم رسیدگی به طرح جامع آب رسانی و هدررفتِ درصد بالایی ازآب شُرب، تاکید دارم که فرسایش لوله ها مزید براین امر است، در شهری که ۳۵ کیلومتر طول دارد در مقطعی از زمان تعویضِ لوله ها به جای لوله های pn16 از لوله های ۶ استفاده شده بود. یعنی کمترین میزان مقاومت برای تحمل فشار آب، ریزش فاضلابها به درّه ها، مشکلات محیط زیستی، تجمع انواع حشرات بیماری زا، شیوع بیماری های مختلف و در قرن ٢١ حتی مرگ ناشی از نیش انواع عقربها، مارها و کژدم ها بسیار زننده و ناعادلانه ست برای شهری که بر میلیاردها ثروت خفته است.

 

عدم رسیدگی مستمر به جابجاییِ هزاران خانوار از مناطق آلوده، علیرغم اینکه مطابق با مصوبِ فازنخستِ این جابجایی می بایست ۱۳۵۰ خانه به ساکنین مناطق آلوده واگذار می شد.

 

سرانه فضای سبز تقریبا ۴متر مربع برای هرنفر است که این نشان از عدم برنامه ريزي های اجرایی دارد.

معماری شهری غیرمتعارف و فقدان طرح جامع شهری که اگر هم طرح فوق مطرح شده باشد به احتمال همچنان در کمیسیون ماده پنج گرفتار است و عدم توافق میان شرکت نفت و شهرسازی و شهرداری درمورد اراضی شهری موجب شده است این شهرِ چند اربابی بیش از بیست هزار مِلک بدون سند و ۱۵۰ چاه متروکه نفت داشته باشد!!

 

آلایندگی های نفت و گاز علاوه بر مشکلات سلامتیِ مردم موجب اکسید شدن وسایل مردم و تحمیل خسارات مالی بر اين مردم صبور است.

جاده مرگ، یعنی جاده مسجدسليمان-اهواز که حدیثِ مکرّر است، علیرغم آنکه باصطلاح جزء پروژه های ملی ست به دلیل اینکه فراتر از شعارهای تکراری به آن پرداخته نشده است به واقع همچنان شهروندان در این جاده طعمه مرگ هستند.

وضعیت مراکز پزشکی شهر اسفبار است، کمبود متخصصان پزشکی موجب فوت شهروندان در ساده ترین شرایطِ بیماری هاست.

 

مهاجرت متموّلین، نخبگان و تحصیلکرده ها از شهر باعث شده فضای فرهنگی-سیاسی مسجدسلیمان دچار رخوت و خمودِ اجتماعی گردد، این خلأ درعدم مشارکت اقشار مردم در مطالبات مدنی و مشارکتهای سازندگیِ مردم محور متجلّی ست، گرفتار شدن اندیشه ها در کابوس طایفه گرایی و فردگرایی از آثار باقیه این موضوع ست.

 

 مسئله ریزگردها و آلودگی هوا، خودکشی های رو به فزونی، آمار فزاینده ابتلا به بیماری های روحی، طلاق،فساد، سرقت و هرآنچه مصیبت برشمارید در این شهرمظلوم رکوردشکن و پیشتاز است.

 

باتوجه به عرائض م مشهود است كه مسجدسليمان از ابتدایی ترین حقوق شهروندی محروم است لذا احساسات این مردم شریف و فهیم را بیش از اين مکدّر نخواهم کرد و وارد این تحلیل نخواهم شد که باتوجه به ظرفیت های منطقه از مولفه هاي سیاستهای کلی ایران در افق ۱۴۰۴ تا چه اندازه دور و مطرود مانده اییم به نحوی که حتی ایده آل ترین اندیشه ها هم ما را به این مشخصه ها نزدیک نمیبیند.

 

موارد فوق صرفن گوشه ای از مشکلات مسجدسلیمان بود كه بنده همصدا با همشهریانم به جای مشکلات، باعنوانِ مصائبِ پایدار از آنها یاد می کنم.

 

چه پتانسیل هایی از شهرستان مسجد سلیمان مغفول مانده اند که توجه به آنها می تواند در رفع معضلات شهرستان راهگشا باشد؟

پتانسیلهای فراموش شده را بنده در دو بخش لحاظ نموده ام:

-ظرفيتهای محیطی.

-ظرفیتهای انسانی.

ظرفیت های محیطی در حوضه گردشگری بسیار غنی ست وجود آثار تاريخي و زیارتی، ارتفاعات بسیار جذاب و چشمه های طبیعی ظرفیت های بکری ست جهت احداث و توسعه دهکده های توریستی یا مراکز رسمیِ کوهنوردی و پیاده روی.

 

همچنین با عنایت به وجود معادن مختلف در حومه شهرستان با ایجاد طرح های تولیدی از طریق سازمان گسترش و نوسازیِ صنایع ایران می توان واحدهای صنعتی مانند کارخانه های گچ، آجر، سرامیک و امثالهم را جهت اشتغالزایی و افزایش رفاه شهروندان در دستور کار قرار داد. واحدهای پرورش گیاهان دارویی، زنبور عسل، تکثیرماهی و بسیاری از پتانسیل های خدادادی دیگر که به علت پردازش تک بُعدی به نفت و گاز از نگاه مدیران کشوری-استانی دور مانده است در لیستِ طویل ظرفیت های بازنگری نشده  مسجدسلیمان قرار می گیرد.

 

این پرسش چنانچه توسط متولیان و کارشناسان بررسی شود و نتایج در دستور كار مدیرانِ اجرایی قرار گیرد می تواند بخش قابل توجهی از محرومیت های شهرستان را مرتفع سازد.

 

-در بحث ظرفیت های انسانی ابتدا اشاره می کنم به موضوع مهاجرت نخبگان و تحصیلکرده ها از مسجدسليمان که منتج می شود به کاهش نیروی کارِمتخصص و با کیفیت در منطقه و افزایش نیروی کارِغیر ماهر یا کم کیفیت.

 

این موضوع به عدم توانایی در استحصالِ مثبت از پتانسیل های طبیعی منتج می شود و ارزشش آفرینیِ اقتصادی شهر را تنزل می بخشد، این یعنی عدم تحقق مولفه های توسعه پایدار.

 

همانطور که از عرائضم مشخص است عدم پرداختن به پتانسیل های مادی موجب فقر ظرفیت های انسانی می شود و عدم پرداختن به ظرفیت های انسانی موجب مغفول ماندنِ سرمایه های طبیعی خواهد شد، فلذا این امر خسرانی دوسویه است و به همین دلیل باید به صورت جدی در دو مورد فوق تأمل و بازنگری صورت گیرد.

 

شرح وضعیت کنونی شهرستان چگونه است و آیا عملکرد مسئولان حاضر چشمگیر بوده است؟

مسجدسليمان به واسطه غوطه ور بودن در انبوهی از مشکلات، مثل یک کلاف سردرگم برای بهبود وضعيت به مدت های مدیدی برنامه ريزي و تلاش نیاز دارد تا شاخص های سلامت، درآمد سرانه، مشکلات زیست محیطی، توسعه و ترمیم زیرساختها، مشکلات راه ها و مواصلات درون و برون شهری، سرمایه گریزی از شهر و بسیاری دیگر از مصائب دیگر مرتفع یا تقلبل یابد.

 

 اقدامات خوبی هم انجام شده اما راه درازی در پیش است. همچنان بیکاری و غیربومی گزینی، آه از نهادجوانان برآورده است. وضعیت خیابان ها و محلات از لحاظ توسعه شبکه های آب و فاضلاب بسیار اسفبار است.

شاهد برسخن من دریاچه های دائمی در برخی محلات ناشی از مشکلات شبکه و مسدود شدن خیابان ها بعد از اندک بارش هاست.

و….

 

ذکر مصائب شهر و شهروندان در این مختصر نگنجد. همین کافیست که عرض کنم نگاه مدیران ارشد کشوری به ضرورت بازبینی درتوزیع اعتبارات برای شهرستان از حالت تبعیض آمیز خارج نشده است و برخی از مدیران شهرستان هم از ضرورت اجتناب از طایفه گرایی و باندبازی غافل مانده تا شاخصه های مدیریت جهادی فاصله بسیاری دارند.

 از آن س واغلب مسئولان شهرستان هم مجدانه می کوشند تا شرایط را بهبود دهند من به نوبه خودم از این گروه از مسئولان متشکر هستم.

 

چگونه می توان طوایف و عشایر شهرستان را در پیگیری مطالبات و اعتلای شهرستان متحد نمود؟

این اتحاد که ایده آل همیشگی و درواقع رویایِ سیاسی من است کارآیی بالایی در ارتقای فرهنگ شهروندی، توسعه فرهنگ سیاسی و جامعه مدنی دارد.

 

جهت تحقق این مهم بدوالامر باید باور داشت که عصبیتِ قومی با دنیای مدرن در تناقض است لذا باید رفتارها از سمت و سویِ قبیله ای به سوی رفتار سیاسی- مدنی ارتقا یابد. تشکل های غیررسمی و فعالین مدنی با به کارگیری مجراهای مکمل که ساختاری دموکراتیک دارند؛ قادرند رفتارهای قبیله ایی را به رفتارهای مدنی ارتقا دهند.

 

نمی توان انکار کرد در شهرستان، فرهنگ ایلیاتی عمیقی در اغلب مناسبات اجتماعی شهروندان ریشه دوانده است، لذا به جبر قانون نمی توان شاکله های این اتحاد را متصوّر گشت بلکه باید قدرت قهریِ قوانین دراین زمینه به صورت ضمنی به سرمایه های اجتماعی، شوراهای فرهنگی، مجامع قومی و تشکلهای مردم نهاد کمک کند تا منوالِ منحطِ طایفه گرایی و شخص محوری به سوی خردگراییِ فراتر از شعارهایِ منفعت طلبانه سوق داده شود و اتحاد ناشی از تجمیع افراد توانمند وهدایت گسل های قبیله ایی به سوی اتحادِ ناشی از خردورزی نهادینه شود، برای تحقق این مهم،هم اندیشی و استفاده از قدرت نفوذبزرگانِ طوایف و نخبگان قوم جهت هدایت قوم به سوی اتحاد بسیار نافع است.

 

آیا نماینده فعلی شهرستان تاکنون در زمینه شعائر انتخاباتی خود موفق عمل کرده است؟

خدمت مهندس ظاهری برادر تلاشگر و ارزنده ام درود و خسته نباشید می گویم.

من و ایشان در زمان انتخابات ابتدا دوست و بعد رقیب بودیم. اینک هم نماینده پرتلاش منطقه است و برای عملی نمودن شعارهای انتخاباتی اش بسیار کوشاست و از همشهریانم هم خواستارم که اگر نقدی بر ایشان دارند هم آرام و منصفانه تر بیان دارند و هم فضای اقتصادی کشور و نوسانات آنرا لحاظ داشته و هم بیشتر به مهندس ظاهری فرصت دهند تا مواعید انتخاباتی اش را عملی کند.

 

لکن من هم به عنوان یک شهروند مثل بقیه شهروندان از ایشان انتظاراتی دارم به ویژه همانطور که وعده داده بود در خصوص بسترسازی بهینه جهت رفع معضل فزاینده فقر و بیکاری اوضاع بغرنج شهرستان اقدامات وسیعتر و سریعتری می طلبد با اتکا بر همان خردورزی که بارزترین اعتقاد ایشان است.

کارخانه های نیمه تعطیل،حقوق معوقه پرسنل ارگانها، موسسات اعتباری که سپرده های این مردم شریف را هنوز کامل مسترد نداشته اند. این موضوعات نگاه ویژه اقای ظاهری را بعنوان وکیل مردم جهت حل مشکل می طلبد.

 

طبق گلایه های وسیع مردم، برخی از مدیران در برخی از ادارات طایفه گرایی و باندبازی را به نهایت حد ممکن رسانده اند. مسلما آقای ظاهری صلاحیت این مدیران را بازبینی و اصلاح خواهند نمود زیرا مبارزه با طایفه گرایی از شعائر بسیار مطرح ایشان بود.

 

من اعتقاد دارم اگر بر مهندس ظاهری انتقاد هست مسالمت آميز باشد و اجازه دهیم ایشان در فضایی آرام به مشکلات مردم رسیدگی کنند, ایشان بهتر از همه می دانند که عالم محضرخداست و با تلاش در حال خدمت به مردم هست من برای این برادر تلاشگر پیروزی و سلامتی مسئلت دارم.

 

عملکرد استاندار فعلی را چگونه ارزیابی می کنید؟

بسیار از ایشان انتقاد شده است به ویژه در مورد معضل ریزگردها، بیکاری، مدیریت منابع آبی، سپرده های مردم در موسسات و دهها مورد دیگر.

لکن این منصفانه نیست که صرفا نقد و پرخاش نمود و نکات مثبت را مطرح نکرد. ایشان مورد قبول مجمع نمایندگان استان خوزستان است كه حتما به خاطر دارید به صورت متفق القول خواستار ابقای وی شدند. پر واضح است که وی والی یکی از بحرانی ترین، محرومترین و پرمشکلترین استانهاست.

 

ایشان علیرغم تلاش های بسیار، میراث دار مشکلات زیادی هم هست که نامدیران بر گُرده اش نهاده اند لکن الحق با تلاشی مستمر در حال رسیدگی به معضلات پایان ناپذیر خوزستان است.

دکتر شریعتی باید در تمام سهم خواهی و مطالبه گری هایش این مورد را فریاد بزند که چگونه است كه خوزستان در حفظ امنیت مرزها در منابع آبی کشور در نفت و گاز و سنگهای معدنی و دهها ظرفیت دیگر جلودار است بخششگر است منابع طبيعي خوزستان را ملی می دانند اما مشکلات عدیده خوزستان را استانی بر می شمارند!

 

خوزستان به عنوان یکی از ایالات استراتژیک کشور باید به اتکای قدرت رایزنی دکتر شریعتی سهم خواهی بیشتری از تامین و تخصیص اعتبارات کلان بخود اختصاص دهد.

دکتر شریعتی، انسانی فرهیخته و اهل تعامل است بر ایشان بایسته است به تناسب معضلات مناطق و شهرهای استان، در هر شهر مجمعی از مدیران پاکدست نخبه و جهادی زیر نظر مستقیم خود تشکیل دهد و به سرعت مشکلات این مردم شریف را مرتفع نماید.

 

درمورد مشکلات خوزستان و منطقه و راهکارهای عملی رفع اين معضلات سخن بسیار است كه ان شاالله در فرصت مقتضی بیش از آنچه عرض شد خدمت شما و مخاطبان فهیم رسانه شما خواهم بود.