سه سنگ فرهنگ و آیین عاشورایی بهبهان در گذر تاریخ

سه سنگ فرهنگ و آیین عاشورایی بهبهان در گذر تاریخ

سه سنگ فرهنگ و آیین عاشورایی در بهبهان در گذر تاریخ

 

ﺳﻪ ﺳﻨﮓ

ﺗﻮﯼ ﺧﻮﻧﻪ ﯼ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺟﻮﮐﺎﺭ بهبهانی ، ﻧﻬﺎﺭ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺗﺎ ﭘﺴﯿﻦ ِ ﺗﻨﮓ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﯿﺪ. ﺑﺎ ﭘﺴﺮﻡ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺷﺎﻓﻀﻞ(ﻉ). ﻣﻠّﻪ ﯼ ﮔﭽﭙﺰﻭﻥ ﺍﻭﻣﺪ. ﺗﺎ ۹ ﺷﺐ ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻧﯽ ﺑﻮﺩ. ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ. ﺍﺯ ﺿﺒﻂ ﮔﻮﺷﯽ ، ﻧﻮﺣﻪ ﯼ ﻋﺒﺎﺱ ﻋﻠﻤﺪﺍﺭ ﺭﻭ ، ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻏﺬ ﻧﻮﺷﺘﻢ. ﺁﺧﺮ ﺑﻨﺪ ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺑﺮﺩ. ﻋﺸﻖ ﭘﺴﺮﻡ ﺑﻪ ﺳﻪ ﺳﻨﮓ ، ﺑﻪ ﻣﻨﻢ ﺳﺮﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ بود. ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﻭﺳﻂ ﺳﺮﺍﯼ ﺷﺎﻩ ﻓﻀﻞ (ﻉ) ﺭﻭ ﺩﯾﺪﻡ.

 

ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻠّﻪ ﯼ ﮔﭽﭙﺰﻭ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩﯼ ﺧﻮﺵ ﺳﯿﻤﺎ ﻭ ﺧﻮﺵ ﻟﺒﺎﺱ ﺍﺯ ﺩﺭﺏ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻧﺪ. ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﯼ ﺗﻌﺎﺭﻑ ﮐﺮﺩﻧﺪ: ﺁﻣﯿﺮﺯﺍ بفرمایید. ﺳﭙﺎﺳﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺳﮑﻮﯼ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ. ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻧﻔﺮ بغلی اش ﮔﻔﺖ: ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺷﻮﻗﯽ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺶ ﺭﺳﯿﺪ.

 

ﻣﻠّﻪ ﯼ ﮔﭽﭙﺰﻭﻥ ﺍﺯ ﺩﺭﺏ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ. ﭼﺎﺭ ﺑﻪ ﭼﺎﺭ.
ﺩﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﮐُﻮﻟِﮑﯽ ﺩﻭﺭ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ .
ﺳﺮﺍﯼ ﺷﺎﻓﻀﻞ (ﻉ) ﻭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﭘﺮﺷﺪ ﺍﺯ ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻥ.

 

ﮐﺪﺧﺪﺍﻫﺎ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻧﺪ. ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺮ ﺯﺍﻧﻮ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ.
ﺷﻮﻗﯽ ﺑﻪ ﻋﺮﻭﺳﺶ ﮔﻔﺖ:
ﺳﻪ ﺳﻨﮓ ﺭﻭ ﺁﻣﺤﺴﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻪ. ﻧﺘﯿﺠﻪ ﯼ ﮐﻞ ﺣﺴﻦ ﺍُﻣﯿﺪﻭﺍﺭﻩ.
ﻣﺤﺴﻦ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺷﻮﻗﯽ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺧﺼﺖ.
ﺷﻮﻗﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺭﺧﺼﺖ ﺩﺍﺩ.

 

 

*ﻋﺒﺎﺱ ﻋﻠﻤﺪﺍﺭ*

ﺩﺭ ﮐﺮﺏُ ﻭ ﺑﻼ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺒﺎﺱ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ … *(ﺟﻮﺍﺏ)*
ﺍﺯ ﺗِﺸﻨﮕﯽ ﺍﻫﻞ ﺣﺮﻡ ﮔﺸﺖ ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ …
ﻧﻮﺑﺖ ﭼﻮ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺁﻣﺪﺵ ﻋﺒﺎﺱ ﻋﻠﻤﺪﺍﺭ …
ﭘﯿﭽﯿﺪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻟﺸﮑﺮ ﮐُﻔﺎﺭ ﭼﻮ ﻃﻮﻣﺎﺭ …
ﺯﺩ ﯾﮏ ﺗﻨﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪﻩ ﯼ ﺧُﻮﺭ ﺑﺮ ﺻﻒ ﺍﻋﺪﺍ …
ﺩﺭ ﭘﺮﺗﻮ ﺧُﻮﺭ ﭘﺎ ﻧﮑﻨﺪ ﻇُﻠﻤﺖ ﯾﻠﺪﺍ …
ﺩﺭ ﻣﻌﺮﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺧﻨﺠﺮ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﮐﻤﻨﺪﺍﻥ …
ﺳَﺮ ﻭ ﺷﮑﻢ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺑَﺪﺍﻧﺪﯾﺶ ﺑﻪ ﻣﯿﺪﺍﻥ …
ﺑﺸﮑﺴﺖ ﺳﭙﻪ ﺗﺎ ﺩِﻡ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﮐﻮﻓﻪ …
ﮔﺸﺘﻨﺪ ﻫَﺮﺍﺳﺎﻥ ﻭ ﮔُﺮﯾﺰﺍﻥ ﻭ ﻣﺨﻮﻓﻪ …
ﮔﺸﺘﻨﺪ ﻫﺮﺍﺳﺎﻥ ﻭ ﮔﺮﯾﺰﺍﻥ__ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ

 

 

*ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻋَﻠَﻢ*

ﺩﯾﺪﻧﺪ ﭼﻮ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﺷﺪ ﺁﻥ ﻓﺎﺭﺱِ ﻏﺎﻟِﺐ …
ﻣﻘﻄﻮﻉ ﯾﺪﯾﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺯﺍﻥ ﻗﻮﻡ ﺛِﻌﺎﻟﺐ …
ﻧﺎﮔﻪ ﺯﻗﻀﺎ ﺗﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﺮﻗﻪ ﮔﻤﺮﺍﻩ …
ﺭﻭﯾﯿﻦ ﺗﻦ ﺩﯾﻦ ﮔﺸﺖ ﭼﻮ ﺭﻭﯾﯿﻦ ﺗﻦ ﺩﻧﯿﺎ …
ﺍﺯ ﺯﯾﻦ ﭼﻮ ﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺁﻥ ﺳﺮ ﻭ ﺳﺮﻭﺭ …
ﮐﯽ ﺟﺎﻥ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺗﻮ ﺑﺒﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﺮﺍﺩﺭ …
ﺷﺎﻫﻨﺸﻪ ﺩﯾﻦ ﭼﻮﻥ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯾﺶ ﺑﺸﻨﯿﺪﯼ …
ﺩﺭ ﻣﻌﺮﮐﻪ ﺟﻨﮓ ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩ ﺑﺪﯾﺪﯼ …
ﺁﻣﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﺵ ﺑﺎ ﺩﻝ ﻏﻤﺪﯾﺪﻩ ﻭ ﺑﻨﺸﺴﺖ …
ﺩﯾﺪﺵ ﻋﻠﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺯﻣﯿﻦ ؛ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺩﺳﺖ …
ﺩﯾﺪﺵ ﻋﻠﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺯﻣﯿﻦ ؛ ﻧﯿﺴﺖ__ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ

 

 

*ﻋﻠﯽ ﺳﺎﻗﯽ ﮐﻮُ*

ﺑﺮ ﺩﺳﺖ ﺟﺪﺍ ﮔﺸﺘﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﭼﻮ ﻓﺘﺎﺩﯼ …
ﮔﻔﺘﺎ ﭼﻪ ﺷﺪ ﺁﻥ ﺩﺳﺖ ، ﭼﻪ ﺷﺪ ﻣﺎﯾﻪ ﯼ ﺷﺎﺩﯼ …
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺻﻒ ﺩﺷﻤﻦ ﺷﮑﻨﯽ ﺭﺍ …
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﻩ ﻫﻤﺴﻔﺮ ﻭ ﻫﻢ ﻭﻃﻨﯽ ﺭﺍ …
ﺑﺮﺧﯿﺰ ﻭ ﺑﺒﯿﻦ ﻟﺸﮑﺮ ﺍﺳﻼﻡ ﭼﻮ ﺍﯾﺮﺍﻥ …
ﺑﻬﻤﻦ ﭘﺴﺮ ﺳﻌﺪ ﻓﺮﺍﻣﺮﺯ ﺷﻬﯿﺪﺍﻥ …
ﺷﻮﻗﯽ ﺳﺨﻨﺎﻧﺶ ﻫﻤﻪ ﺩُﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺟﻮﺍﻫﺮ …
ﺍﺯ ﻣﺎﻩِ ﺑﻨﯽ ﻫﺎﺷﻤﺶ ﺍﯾﻦ ﺑﻮُﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ …
ﯾﺎﺭﺏ ﺑﻪ ﺣﻖ ﻟَﻌﻞِ ﻟﺐِ ﺧﺸﮏ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻀﻞ …
ﺳﯿﺮﺍﺏ ﻧﻤﺎ ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻮ ﺯ ﮐﻮﺛﺮ …
ﺳﯿﺮﺍﺏ ﻧﻤﺎ ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻮ__ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ

 

 

*دﺍﺭﺍﯼ ﻋﻠﻢ*

ﻣﺤﺴﻦ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺮﭘﺎ ﺩﺍﺩ :
ﺟﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﻓﺪﺍﺕ ﯾﺎ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ….. (ﺣﺴﻦ ﯾﺎ ﺣﺴﯿﻦ )
ﺳﻮﺯﻡ ﺑﻪ ﻋﺰﺍﺕ ﯾﺎ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ . …. (ﺣﺴﻦ ﯾﺎ ﺣﺴﯿﻦ )
ﺷﻮﻗﯽ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﺭﻭﻣﯽ ﺍﺷﮑﻬﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﻟُﭙﺶ ﺭﻭ ﭘﺎﮎ ﻣﯽ
ﮐﺮﺩ ؛ ﺑﻪ ﻋﯿﺎﻝ ﮔﻔﺖ:
ﺑﺮﯾﻢ ﺍﻣﺎﻣﺰﺍﺩﻩ ﮔﭙﻮ ؛ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﺁﻣﺮﺗﻀﯽ ﺑﺎ ﭘﻬﻠﻮﻭﻧﻮ ﭼﻪ ﻣﯿﮑﻨﻪ ….
* * * *

 

ﺷﻮﻗﯽ ﻭ عروسش ﺁﺭﻭﻡ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺍﻣﺎﻣﺰﺍﺩﻩ ﺷﺎﻩ ﻣﯿﺮﻋﺎﻟﯽ ﺣﺴﯿﻦ ‏(ﻉ‏) ﺭﻓﺘﻨﺪ. ﻧﻤﺎﺯ ﻇﻬﺮ ﻭ ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﮔِﺮﺩِﻟَﮏ ﺧﻮﻧﺪﻧﺪ. ﺗﻨﮕﺎﺭﻩﻫﺎ ﺧﻠﻮﺕ ﺑﻮﺩ. ﺁﻥ ﺩﻭ ﺑﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻗﺪﻡ ﺑﺮﻣﯽ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻣﺰﺍﺩﻩ گپو ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ . ﺑﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ عروس ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺗﮏ ﺩﺭﺧﺖ ﻧﺨﻞ ﺍﻣﺎﻣﺰﺍﺩﻩ ﺭﻓﺘﻨﺪ.

 

ﺁﻣﯿﺮﺯﺍ :
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﻃﻮﺑﯽ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ…
ﻭ ﺳﭙﺲ ﺁﺭﻭﻡ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ:

 

ﻣُﻮ ﺍِﻣُﻮﻣﺰﺍﺩﻩ ﭼﻪ ﺑﯿﻌﺎﺭﯾﻪ ﺗﻮ … ﺍِﯼ ﻧَﻪ ﭘﯿﺶ ﺭﺥ ﺩِﻟﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﺧَﻞ ﻭُﻣﺒﯿﺪَﻩ /
ﭘﯿﺶ ﺭﯾﺸﺖ ﺗﻮ ﻧِﺪﯾﺘّﻪ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﺖ ﺳُﻮﺯﯼ … ﺍِﯼ ﻧَﻪ ﻣﺜﻞ ﺩﻝ ﺷﻮﻗﯽ ﺗﻮ ﺑِﻠَﻞ ﻭُﻣﺒﯿﺪَﻩ …
عروس ، ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻧﺪ.

 

ﻣَﻠّﻪ ﯼ ﻣﻌﻈﻢ ﭘﻬﻠﻮﻭﻧﻮ ، ﺩﺭ ﺭﺩﯾﻔﻬﺎﯼ ﭼﺎﺭ ﺑﻪ ﭼﺎﺭ ﻣﻨﻈﻢ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ.
ﮐﺪﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﮐُﻬﻨﺴﺎﻝ ﺑﺎ ﭼﻮﺏ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﻌﻠﯿﻤﯽ ، ﺑﺮ ﻧﻈﻢ ﻭ ﺁﺭﺍﺳﺘﮕﯽ ، ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﻭﺭﺯﯾﺪﻧﺪ .

 

 

* ﮐﺮﺑﻼﯾﯽ ﺷﮑﺮﺍﻟﻪ ﺳﺎﻡ ﻣﯽ ﺧﻮﻧﺪ :
یا خلف ِ المصطفی …. شاه سلامٌ علیک ….

ﻭ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭﺷﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺭﺳﺎ به شاه میرعالی حسین سلام ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ.

ﺑﺮ ﺳﮑﻮﯼ ﺑﻠﻨﺪﯼ در قبله سرای امامزاده ، ﮐﺪﺧﺪﺍ ﺣﺎﺝ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﻣَﻠّﻪ ﺑﻮﺩ ، ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﻭ ﺁﻣﺮﺗﻀﯽ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭی ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﺵ ؛ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ .
ﺩﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﺍﻟﯽ ﻣﺎﺷﺎﺀﺍﻟﻪ …

 

ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺍﻣﺎ ﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ.
ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﺝ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ؛ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺩﺍﺷﺖ.

ﺑﻮﯼ ﺧﻮﺷﯽ ﮐﻪ ﻓﻀﺎﯼ ﺍﻣﺎﻣﺰﺍﺩﻩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ؛ ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷُﻮﺭ ﻭ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺭﺍ ﺩﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.

ﺣﺎﺝ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺑﺎﺯﻭﯼ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺭﺍ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩ:

ﺣﻮﺍﺳﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟

ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﺮﺗﻀﯽ اما ، ﺭﺩﯾﻒ ﺑﻪ ﺭﺩﯾﻒ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ .
ﺯﯾﺮ ﻧﺨﻞ ﮔﻮﺷﻪ ﺣﯿﺎﻁ ، ﺁﻣﯿﺮﺯﺍ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ ﻭ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪ.
ﻟﺤﻈﻪﺍﯼ ﺑﻌﺪ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺷﻮﻗﯽ ﺑﻮﺩ.
ﺧﻢ ﺷﺪ ﺩﺳﺖ آﻣﯿﺮﺯﺍ ﺭﺍ
ﺑﺒﻮﺳﺪ.
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺩ.

ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺭﺍ ﺑﻮﺳﯿﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺭﻭﻣﯽ ﮔﻔﺖ :
ﺣﯿﻒ ﺍﺯ ﻋﻠﯽ ﺍﮐﺒﺮ

 

 

*ﺣﯿﻒ ﺍﺯ ﻋﻠﯽ ﺍﮐﺒﺮ*

ﺗﺎ ﮐﺮﺩ ﻭﺩﺍﻉ ﺷِﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻋﻠﯽ ﺍﮐﺒﺮ …
‏(ﺟﻮﺍﺏ:حیف از علی اکبر)

ﮔﺮﺩﯾﺪ ﺭﻭﺍﻥ ﺟﺎﻧﺐ ﺁﻥ ﻗﻮﻡ ﺑﺪ ﺍﺧﺘﺮ …
ﯾﮏ ﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺭﺍﻥ ﺑﻨﺸﺴﺖ ﺁﻥ ﺷﻪ ﻭﺍﻻ …

 

 

بنشست و بگفتی ﺑﻪ ﺑُﺮﺍﻕ ﺍﺳﺖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ …
ﻭﺯ ﻧﻌﻞ ﺳﻤﻨﺪﺵ ﻫﻤﻪ ﯾﮏ ﺳﺮ ﮐﻮﻩ ﺧﺎﺭﺍ …
ﻭﺯ ﺑﺮﻕ ﭘَﺮﻧﺪﺵ ﺷﺪﻩ ﭘُﺮ ﺷﻌﻠﻪ ﺁﺫﺭ …
ﺑﮕﺮﻓﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﭘﻨﺠﻪ ﯾﮑﯽ ﺗﯿﻎ ﺷﺮﺭ ﺑﺎﺭ …
ﺭﻭﯾﺶ ﺑﻪ ﮐﻒ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ ﭼﻮ ﺍﻓﻌﯽ ﺯﺩﻩ ﭼﻨﺒﺮ …

ﺭﻭﯾﺶ ﺑﻪ ﮐﻒ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ ﭼﻮ ﺍﻓﻌﯽ__ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ

 

 

ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻋَﻠَﻢ
(علی .. علی .. علی)

ﺍﺯ ﺭﻭﺿﻪ ﺭﺿﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺣﻮﺭﯼ ﻏَﻠﻤﺎﻥ …
ﺍﻓﮑﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺶ ﺟﻮُﻥ ﻧﺜﺎﺭﯾﺴﺖ ﻣﺤﻘﺮ …
ﺍﯾﻦ ﮐﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻧَﻘﺎﺭﻩ ﯼ ﺩﺍﺭﺍﯾﯽ ﺣُﺴﻨَﺶ …
ﮐﻮﺑﻨﺪ ﺳﻼﻃﯿﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﮐﺸﻮﺭ …
ﺩﺭ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﺫﮐﺮ ﺗﺒﺎﺭﮎ ﻭ ﺗﻌﺎﻟﯽ …
ﺑﺮ ﺻُﻨﻌﺖ ﺧﻼﻕ ﺟﻬﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺍﻭﺭ …
ﺳﻮﯼ ﻋُﻤﺮﺳَﻌﺪ ﮔﺸﻮﺩﻧﺪ ﻫﻤﻪ ﻟﻌﻦ …
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮐﯽ ﭘﺴﺮ ﺳَﻌﺪ ﺳﺘﻤﮕﺮ …
ﺑﯽ ﺑﺎﮐﯽ ﻭ ﻧﺎﭘﺎﮐﯽ ﺗﻮ ﺗﺎ ﮐﯽ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ …
ﺩﻋﻮﺍﯼ ﺗﻮ ﺑﺎ ﮐﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﺮﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ …
ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﺒﻮﺩ ﺟﻨﮕﯽ ﺑﺎ ﺧﺘﻢ ﺭﺳﻮﻻﻥ …
ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺳَﺮ ﻭ ﺳَﺮﻭﺭ …

ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ__ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ*

 

 

*ﻋﻠﯽ ﺳﺎﻗﯽ ﮐُﻮ ‏(ﮐﻮﺛﺭ)

(علی .. علی .. علی)

ﺍﺯ ﻗﻮﻡ ﭼﻮ ﺑﺸﻨﯿﺪ ﻋﻤﺮ ﺍﯾﻦ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﺭﺍ …
ﺍﺯﺟﺎﯼ ﺑﺮﺁﺷﻔﺖ ﺑﮕﻔﺖ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﮐﻤﺘﺮ …
ﺍﯼ ﻗﻮﻡ ﺑﻪ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﻧﯿﺴﺖ …
ﺩﺭ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮﺩ ﺁﻧﭽﻪ ﻧﻤﻮﺩﯾﺪ ﻣُﺼَﻮﺭ …
ﺁﺭﺍﻡ ﺩﻝ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ ﺷِﺒﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﺳﺖ …
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﺎﻣﺶ ﻋﻠﯽ ﺍﮐﺒﺮ …
ﺍَﺑﺮﻭﺵ ﻗﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺍَﺑﺮﻭﯼ ﻣﺤﻤﺪ …
ﺳﯿﻤﺎﺵ ﺑﻪ ﺍﺣﻤﺪ ﺑﻨﻤﺎﯾﺪ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﯿﺪﺭ …
ﯾﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﻫﻤﻪ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎﺭ …
ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪﻡ ﻭ ﺷﺎﻫَﻨﺸﻪِ ﺩﯾﻦ ﺑﯽ ﮐِﺲ ﻭ ﺑﯽ ﯾﺎﺭ …
ﯾﺎ ﺭﺏ ﺑﻪ ﺣﻖ ﺧﻮﻥ ﺣﺴﯿﻦ ، ﺧﻮﻥ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻀﻞ …
ﺑﺨﺸﺎﯼ ﮔﻨﺎﻩ ﻫﻤﻪ ﺣﻀﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﺤﺸﺮ …

ﺑﺨﺸﺎﯼ ﮔﻨﺎﻩ ﻫﻤﻪ ﺣﻀﺎﺭ ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ

 

پی نوشت:

مرحوم جوکار بهبهانی: از نمایندگان اسبق مجلس
مله گچپزون: محله گچپزان از مبتکران عزاداری سه سنگ
مرحوم میرزاشوقی: شاعر شهیر و از ولایی بهبهان
امامزاده شاه میرعالی حسین: از فرزندان امام موسی(ع)
امامزاده شاه فضل: از نوادگان امام موسی کاظم
مله پهلونوو: از محلات قدیمی و بنام بهبهان که عزاداری سه سنگ در آن با شکوه خاصی برگزار می شود.

 

بهبهان خبرنگار تابانیوز محمد خلیجی