سوء مدیریت در خوزستان تا کی؟/ دکترعلی دژمان

سوء مدیریت در خوزستان تا کی؟/ دکترعلی دژمان

در همه کشورهای دنیا برنامه های ورزشی و هنری علاوه بر جنبه تفریحی، فرهنگی، روانی و اقتصادی، دارای جنبه سیاسی و به نوعی نماد نظم و انضباط و مدیریت کلان محسوب می شود.

 

سال ۹۸ استان خوزستان میزبان دو برنامه ملی ، یکی میزبانی فینال جام حذفی در ورزشگاه زیبای فولاد آرنا و دیگری میزبانی کنسرت هنرمند ملی آ‌قای سالار عقیلی ،خواننده سنتی کشور در ورزشگاه تختی اهواز بود.ولی سوء مدیریت استان در این دو برنامه چنان فاحش بود که دل هر خوزستانی دلسوزی را به درد آورد وهمگان دریابند که : مشت نمونه خروار است.

 

افتتاحیه المپیک سال در کشور چین از چنان نظم و انضباطی برخوردار بود که همه جهان به وجود نظم و انضباط کاری در این کشور پی بردند و صاحبان علم و اندیشه علت پیشرفت وتوسعه پر جمعیت ترین کشور دنیا را به نیکی دریافتند.

 

با عرض تاسف دو برنامه ملی، فینال جام حذفی بین دو تیم پرسپولیس و داماش گیلان در خردادماه سال جاری و حضور هنرمند ملی آقای سالار عقیلی به میزبانی استان خوزستان ، بار دیگر ضعف مدیریتی این استان را به رخ کشید تا همگان یکی از مهمترین دلایل توسعه نیافتگی این استان یعنی بی تدبیری مدیریتی و بی نظمی در عمل مدیران استان را به درستی درک کنند.

 

در فینال جام حذفی کل تماشاگران تیم داماش گیلان ۳۰۰ نفر بودند ولی مسئولین برگزار کننده مسابقه فینال جام حذفی فضایی برای آنها پیش بینی نکرده بودند تا این بی تدبیری باعث تاخیر در برگزاری آن مسابقه فوتبال گردید و مسابقه ای که قرار بود ساعت ۹ شب برگزار شود ساعت ۱ بامداد برگزار شد و این باعث شدتا تماشاگران روزه داری که ساعت ها زیر تیغ آفتاب نشسته بودند از فرط خستگی و عصبانیت تمام ناراحتی خود را بر سر تجهیزات ورزشگاه تازه تاسیس فولاد آرنا خالی کنند و میلیون ها تومان خسارت به این ورزشگاه تحمیل کنند.

 

ناراحتی بازیکنان و کادر دو تیم و هوادران پر تعداد آنها لکه سیاهی بود که در دفتر خاطرات مدیران استان ثبت و ضبط گردید.

 

دیشب نیز خوزستان عزیز میزبان هنرمند نام آشنای ملی یعنی سالار عقیلی بود میزبانی که برخلاف فرهنگ مهمان نوازی خوزستانی ها که معمولا بزرگترین و زیباترین اتاق خود( مضیف ) را برای مهمان خود در نظر می گیرند هم شان مهمان ویژه خود یعنی سالار عقیلی و شان مهمانان عمومی یعنی مردم فهیم خوزستان را زیر سوال برد.

 

برگزاری کنسرت در ورزشگاه تختی در یک فضای باز با سیستم صوتی بسیار ضعیف و چشم انداز محدود از یک طرف و کثیفی صندلی ها ی ورزشگاه از سوی دیگر این کنسرت را به یک جشن محلات تشبیه کرده بود تا یک کنسرت ملی.

 

شستن صندلی های مملو از خاک و گردغبار با یک دستگاه ماشین آتش نشانی حداکثر یک ساعت زمان می خواست ،ولی بی توجهی مسئولین مربوطه به شان مردم خوزستان و شان هنرمند مهمان باز این موضوع را به ذهن متبادر می ساخت که :” انگار مردم ما سهم شان از مدیریت استان گرد وخاک است یا گرد و خاکی که طبیعت بلند می کند یا گرد و خاکی که بی تدبیری مدیران ما به چشم این مردم رها می کند” تا همچنان گرد غبار بی تدبیری بر چهره این استان مشهود باشد.

 

ولی نکته ای که لازم به یادآوری است حضور چند ده هزار نفری مردم اهواز در ورزشگاه تختی بود که نشان داد کمبود اماکن تفریحی و مطمئن برای مردم خوزستان باعث شده که یک چنین کنسرتی آنهم در فضای باز و گرمای بالای ۴۰ درجه و کمبود امکانات رفاهی چه استقبال پر جمعیتی صورت می گیرد.

 

نبود فضاهای فرهنگی ،فرهنگسراهای با ظرفیت مناسب یکی از خلاهای فرهنگی استان حتی در مرکز استان و کلانشهر اهواز به وضوح مشاهده شد امید است مورد توجه قرار گیرد و مسئولین مربوطه برای برنامه های آتی برنامه ریزی بهتری داشته باشند.