سوگواره ای برای درگذشت دکتر عبدالرضا رحمانیان/دکتر حیات ممبینی

سوگواره ای برای درگذشت دکتر عبدالرضا رحمانیان/دکتر حیات ممبینی

دکتر عبدالرضا رحمانیان جراح و متخصص اعصاب، مرد عمل، اخلاق گرا و ایثارگر از میان ما به دیار ابدی شتافت و  ما را در سوگ خود تنهاگذاشت.

 

خدای سبحان آن زنده یاد را رحمت کند! صداقت، صفا، صمیمیت، جدیت و ایثار در انجام کارها از خصایص این مرد بود. اواسط دهه هفتاد بود که با ایشان آشنا شدم. جوانی رعنا و با صفا و با صلابت، چنان محکم بر آرمان های اخلاقی و علمی استوار بود که صحنه های ابتدای انقلاب و جنگ تحمیلی را تجسم می نمود.

 

نه از خستگی صحبت به میان می آورد و نه از نبودن امکانات گله داشت. با جرات و امید تمام ، از سازندگی و جبران زمان عقب افتاده ناشی از جنگ سخن می گفت.

 

دیدگاه علمی او جلوتر از زمان بود و به کسب عمل و دانش تا حد نهایت و ترویج آن و پرورش فرزندان این کشور برای بی نیازی به بیگانگان اعتقاد وافر داشت. رفاه بیماران را سودای سر داشت و به همین دلیل توسعه مراکز درمانی و آموزشی خصوصا توسعه بخش های ای. سی .یو و سی سی یو و ان ای سی یو و مراکز دیالیز و اورژانس های ۱۱۵ از اهداف اصلی دوران مدیریت وی در معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز بود.

 

برای ایشان انجام کار ،عشق بود از این رو، باید اعتراف کنم که راه اندازی بیمارستان های مناطق محروم و جنگی بر او کاری سخت نبود و در کنار دیگر مدیران، او بسیار کوشا و خستگی ناپذیر بود. او گویی از سرنوشت خبر داشت زیرا هیچگاه به دنبال مادیات نبود و اخلاق مداری و ارتباطات اجتماعی سرلوحه کارش بود.

 

ایشان هم  به مبارزه خردورزانه با دشمنان کشور اعتقاد داشت و هم اهل تساهل و تسامح با دوستان منتقد و خصوصا با جوانان بود. شوخ طبعی، سخاوت و بخشندگی از ویژگی های برجسته وی بود. به خدمت در خوزستان بسیار علاقه مند بود و توسعه بخش های دانشگاه خصوصا بخش جراحی اعصاب یکی از اهداف او بود. از سویی معتقد بود که توسعه توام با نظارت بخش خصوصی کمک بزرگی به دولت و مردم خواهد بود.

 

از رفتن ایشان به شهر سعدی و حافظ نگران بودم و در آخرین روزهای وداع از مسئولیت معاونت درمان و شهر اهواز، به او گفتم که به تو اعتیاد پیدا کردم مرا رها نکن! اما تقدیر و مسیر نوشته شده الهی را نمی توانم عوض کنم. هر وقت به شیراز می رفتم با همان امید و صحبت های قبلی خود، جانی تازه در کالبد من می دمید و اعتقاد راستین به وجود جسارت، شجاعت، صداقت و پاکی را در او همچنان می دیدم. آن زنده یاد کسب علوم جدید را گشایش مشکلات می دانست کما اینکه به علت تشویق بیش از حد اخوی گرامی او، دکتر عبدالکریم رحمانیان اکنون در بخش جراحی اعصاب شیراز نادرترین و پیچیده ترین جراحی مغز یعنی عمل انوریسم مغزی را انجام می دهند که در خاور میانه سرآمد است.

 

افسوس که داغ فرزندانش قبل از مرگ سوزناک وی، صدمه دیگری برای او بود.

 

 

در پایان درگذشت جانکاه این انسان بزرگ را به جامعه پزشکی کشور و بویژه استان خوزستان و استان فارس و مردم جهرم و دیگر بازماندگان تسلیت عرض می کنم و به امید ادامه راه این عزیز از سوی پزشکان جوان هستیم و دلبسته ام.

دکتر حیات ممبینی

رییس اسبق دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز