معادله اهواز، مدرنیته و موجودی با نام گاوميش/حسن طرفی

معادله اهواز، مدرنیته و موجودی با نام گاوميش/حسن طرفی

ساماندهي منظر شهري و بازپيرائي برخي از نارسائي هاي موجود همانند جمع آوري و ساماندهي گاوميش داران نياز به فعاليت و همكاري بين بخشي برخي از ارگان هاي خدمات رسان دارد.

در خصوص موضوع ورود گاوميش ها به حريم بستر رودخانه و تردد احشام در سطح معابر شهري كه متاسفانه خطوط مواصلاتي اصلي شهر (دو طرف رينگ جاده ساحلي غرب و شرق) را در زير پاي خود دارند؛ نيازمند حضور جدي و موثر سازمان آب و برق استان به عنوان متولي امور آب و حريم بستر رودخانه كارون، مقامات قضايي و انتظامي جهت ايجاد الزام براي مالكين گاوميش داران در خصوص كنترل، ورود اداره كل مسكن و شهرسازي استان جهت تعيين و جانمايي مكاني خارج از محدوده شهر و در حريم بستر رودخانه براي اسكان معوض به گاوميش داران همچنين الزام سازمان آب و برق و شهرداري كوت عبدالله بر لايروبي و سپر كوبي مسير جاده ساحلي و پياده رو سازي با رعايت ارتفاع لازم از سمت ساحل شرقي رودخانه هستیم.

 

همه اين موارد حداقلي الزام رسيدن به نقطه مطلوب است. لازم به ذكر است كه از دیر باز تا اواسط دهه پنجاه در کنار ضلع شرقی شط کارون در منطقه اهواز قدیم و در دو نقطه جنوبی و شمالی آن ، نگهداری گاومیش شغلی مرسوم بوده است.

 

به هر روی توسعه شهر اهواز ناخواسته به سمت و سوی محل زندگی و فعالیت گاومیش دارن بوده است و هم اكنون ايشان جايي هستند كه نبايد باشند.

 

چندي است با توجه به افزايش قيمت ها و مشكلاتي كه گاوميش داران در تهيه علوفه جات و سحاله آرد گندم پيدا كرده اند طبق يك توافق نانوشته بين همديگر در فاصله هاي زماني مشخص با هدايت احشام شان به سمت رودخانه آنها را به ساحل غربي رودخانه جهت چرا هدايت مي كنند و با توجه به جثه عظيم آنها و نیز تردد گله اي شان در پيك ترافيك مسير ساحل غربی، هيچ امكاني غير از هدايت مجدد آنها به سمت رودخانه وجود ندارد.

 

مي طلبد متوليان و تصميم گيرندگان شهر و استان به فكر چاره اي براي راهکار اساسی موضوع باشند. از طرفي برخي از شهروندان و فعالان نظر متفاوتي دارند و در مقابل افرادي كه از تردد گاوميش ها ابراز نارضایتی کرده اند نظري متفاوت دارند با اين مضمون: مخالفيان حضور گاوميش ها مفهومی به نام طبیعت را درک نمی کنند، حتی چیزی به نام ثروتهای ملموس طبیعی را، چیزی مثل همین گاومیشها که به جز گوشت و پوست و شیرشان، ماهیت وجودی شان تولید ثروت است.

 

مشکل انسان مدرن این است که همه چیز جهان را برای خود می خواهد، طبیعت را، گیاه و کوه و سنگ و حیوان را، با همه فجایع طبیعی در همه جای جهان از جمله همین جا، هنوز درک این را ندارد که انسان خدای جهان نیست، حتی مالک جهان نیست، بلکه حیوانی است درست مثل سایر حیوانات با مسئولیتی سنگین تر و آن هم به دلیل تنها تفاوت انسان و حیوان؛ یعنی عقل.

 

اکنون این گاومیش های نگون بخت جایی نرفته اند، از دیرباز پیش از این عصر مدرن، قبل از اکتشاف نفت و سرازیر شدن آدم های عجیب و غریبی که حالا برخی شان هم ادعاي صاحب نظري مي كنند، گاومیش ها همین جا بوده اند و این شهر است که به حقوق شان تجاوز کرده و جالب اینکه حالا متجاوز، این حق را به خودش داده که حداقل فضای زیست این حیوانات مفید و زیبا را ازشان بگیرد و برای مطلوبیت خود خواسته حتما خیابانی را آسفالت کند تا شهروند بی خبر از احوال طبیعت، با خودروی آنچناني اش ویراژ دهد و خود را مالک بلامنازع بداند.

 

شرکت گوگل در دره سلیکون که محل شرکتهای مدرنی همچون گوگل و مایکروسافت و فیس بوک و امثالهم است، منطقه ای بسیار گرانقیمت که هر مترش فلان دلار قیمت دارد، در زمینی مفروش به چمن چند صد هکتاری، تعدادی چشمگیری گوسفند خریداری و چوپانی استخدام کرده تا گوسفندان را به چرا ببرد.

 

در همان زمین چمن، مطالعه کرده اند که بودن گوسفندها بسیار کاراتر از ماشین چمن زنی ست. اولا نزدیکتر به طبیعت، دوما هزینه کود صرفه جویی می شود و کود طبیعی تولید گوسفند به مصرف می رسد، سوما منظری زیبا در دره سلیکون باعث جلب توریست می شود، مهمتر اینکه رابطه انسان مدرن و طبیعت را بهبود می بخشد، حالا شیر و پنیر گوسفندها و … بماند.

 

برخلاف درک دنیای مدرن ما گاومیش ها را یک تهدید می بینیم، می گوییم بفروشید و بُکشید و مثلا پولش را ببرید در واسطه گری و دلالی اقتصادی و مشاغل غیرمولد مصروف بدارید. اشاره کنم که استرالیا از همین گاومیش ها جذب سرمایه فراوانی را به عوایدش افزوده و توریست به منطقه جذب کرده تا نمونه های مانده از طبیعت دیروز را ببیند و ما…

 

لطفا شهرتان را کمی آن سوتر ببرید و بگذارید این حیوانات مفید و زیبا، کارشان را بکنند که مفیدتر از کار برخی آقایان است!

 

به گمانم اگر یک پارک برای گاومیش ها ساخته شود اولین پارک گاومیش دنیا را خواهیم داشت. تازه می توان علامت عبور حیوانات اهلی را آنجا نصب کرد تا راننده ها متوجه شوند در مسیر دام تردد دارد.

 

این پیشنهاد اخیر اولين راه حل رسیدن به مایه تفکری به نام همزیستی مسالمت آمیز شهروند و طبیعت است. اول باید بفهمیم که نباید برای چند دستگاه خودرو طبیعت را مستهلک کنیم، به خصوص که ما قربانی چنین نگاهی در بخش کلان کشوریم، آب مان را بردند برای تجارت پسته و فولاد اصفهان و … پس باید بهتر از بقیه حفاظت از اکوسیستم را درک کنیم.

 

توجه کنیم این گاومی شها هزینه زا نیستند بلکه ثروتند، وقتی فهمیدیم که ثروت هستند خود به خود برای حفظ این ثروت راهی پیدا می کنیم. مثلا تعیین یک مسیر خاص برای گاومیش ها تا به مقصد چرای شان برسند.

 

گاومیش ها را مزاحم نبینم، بلکه نعمتی ببینم برای درک طبیعت و یا بخشی از طبیعت رو به زوال، طبیعتی که حالا نادر شده و امر نادر چنانکه تولید ثروت می کند.