همراهی با دادستان یک ضرورت است/ شهرام گراوندی در راستای بهبود امنیت اجتماعی استان خوزستان

همراهی با دادستان یک ضرورت است/ شهرام گراوندی

استان خوزستان حال خوبی ندارد. اهواز به عنوان مرکز استان شاهد رخدادهایی ناگوار است که اگرچه مختص به این دو سه سال اخیر و یا به ویژه بعد از اعمال شرایط تحریمی و تورم افسارگسیخته ی فعلی نیست؛ ولی تشدید آسیب های اجتماعی و وقوع جرم و بزهکاری ها و انواع و اقسام اتفاقات مخاطره آمیز و منجر به ناامن کردن زیست شهروندی و مخدوش شدن امنیت روانی مردم؛ به مرحله ای رسیده است که تغییر سازوکارهای اجتماعی انتظامی امنیتی تبدیل به یک ضرورت شده است.

 

وقوع پدیده ی مذمومی به نام خودکشی در برخی از شهرهای استان که نرخی به مراتب بالاتر از میانگین کشوری دارد؛ یا تیراندازی در مراسم های عزا و شادی که منجر به کشته شدن و صدمات گاه جبران ناپذیر برای دیگران می شود؛ و یا دیگر ناهنجاری های ریز و درشت موجود در استان، هر کدام باید در سبد خود تعریف و واکاوی شود.

 

ولی پدیده ای مانند سرقت و استفاده از اسلحه ی سرد و گرم در انجام این سرقت های گاه خُرد در اندازه ی دزدی یک گوشی همراه و یا چندهزارتومان وجه نقد! و یا سرقت مسلحانه ی یک خودرو و یا حمله به یک خانواده ووو ؛ در حالی دارد اتفاق می افتد که با وجود تلاش و اهتمام نیروی انتظامی و ورود دادگستری برای رسیدگی به این موارد؛ حجم رو به فزونی این وقایع، نیاز به ارائه ی راهکارهای تازه و اعمال برنامه های مدون و عملی و کاربردی به صورت فوری و اجتناب ناپذیر دارد.

 

اگرچه وقوع بحران های اجتماعی و فرایند این بحران ها مانند مهاجرت چشمگیر نخبگان و متخصصان از استان، و تعطیلی و ضعیف شدن بخش اقتصاد خصوصی و افت کیفی آموزش و پرورش خوزستان ووو به عوامل متعدد بستگی دارد، ولی مقوله ی امنیت اجتماعی یکی از مهم ترین شاخص ها برای ثبات اجتماعی و حفظ پیکره و اندام واره های یک جامعه محسوب می شود.

 

دادستان محترم، دادگستری محترم خوزستان، مقامات و قضات دلسوز و عدالت محور و حق جوی خوزستان، موارد پیشنهادی که در پی می آید را می توانند ابتدا به ساکن، بررسی؛ و در صورت عملی دانستن، به عنوان خواست عمومی مردم و از طرفی طرح کارشناسی شده ی ابواب جمعی رسانه ها و کنشگران اجتماعی تلقی نمایند؛ و با ورود خود به بحث کنترل امنیت اجتماعی خوزستان، نام نیکی از خود بر پیشانی خوزستان به یادگار بگذارند.

 

موارد پیشنهادی شامل این اجزا است: افزایش تعداد نیروی انتظامی سیار در سطح شهر و معابر عمومی. راه اندازی گشتهای موتوری نیروی انتظامی در سطح شهر.

 

به کار گماردن نیروهای سرباز وظیفهی مستقر در پادگان ها و استفادهی بهینه از انرژی و حضور آنها در طول خدمت دوساله ی نظام وظیفه. راه اندازی ایستگاه های متعدد پلیس در سراسر شهر و محلات بخصوص کم برخوردار و کم تردد. استفاده از نیروهای سرباز و پرسنلی بصورت نیروی کشیکی و ثابت در محلات. برخورد قاطع و بدون مماشات با راکبین موتور سوار خلافکار و جمع آوری موتورهای بدون سند معتبر.

 

برخورد قهری و قاطع با مجرمینی که اقدام به رُعب آفرینی بین مردم کرده اند. چه بسا با اعدام چند مورد از تبهکاران و زوربگیران اصلاح ناپذیر، و همزمان با این اتفاق، تبلیغات وسیع در رسانه های مکتوب و شفاهی و مجازی، درس عبرتی برای دیگر مجرمان فراهم شود که به اصطلاح ماست ها را کیسه کنند و از رحم و رافت اسلامی که اکنون دارد به همین دلیل در خصوص عدم اجرای احکام شدید اعدام و قطع ید مجرمان پیشگیری می شود، سواستفاده نکنند.

 

راه اندازی ایستگاه های بسیج مردمی مساجد سطح شهر و محلات و مناطق مختلف و فعالیت های محله ای و خودجوش ( با نظارت قانونی مداوم و پیوسته توسط نیروی انتظامی) و از همه مهم تر آموزش فشرده ی نیروهای انتظامی برای برخورد با مجرمین و مراقبت از این اصل بدیهی که مردم باید با مشاهده و برخورد با نیروهای بسیج و انتظامی احساس آرامش و امنیت کنند و به نیروی انتظامی و پلیس اعتماد خالص و قلبی داشته باشند ؛ می تواند بخش عمده ای از گره های به هم پیچیده ی آسیب زننده به امنیت و آسایش امروز مردم استان خوزستان و کشور را بگشاید.