پشت سدگتوند همچنان آواره دارد هشت سال پس از آبگیری فراموش شدگان سد گتوند هنوز بلاتکلیف؛

پشت سدگتوند همچنان آواره دارد

طی ۲۴ ساعت گذشته با بالا آمدن آب دریاچه روستاهای تلخ آب تاج الدین پرنوشته شهرستان مسجدسلیمان در دریاچه سدگتوندعلیا فرو رفتند و راه های ارتباطی آن ها به یکباره قطع شد.

به گزارش تابا، با بالا آمدن آب پشت سد گتوندعلیا جان ده خانوار روستایی ساکن روستای پر نوشته، در معرض مرگ حتمی قرار گرفت.

اهالی روستاهای مغروق شب گذشته در وضعیتی پر از بیم و امید توسط اهالی روستاهای مجاور نجات داده شدند، خطر هر لحظه امکان مرگ دسته جمعی این ده خانوار را تهدید می کرد.

 

این اتفاق در شرایطی رخ داده است که برق این روستاها نیز از یکماه پیش قطع شده بود اما مردم مستاصلی که هیچ جایی برای زندگی نداشتند ناچار در گرمای ۵۰ درجه سانتیگراد منطقه در خانه های خود باقی ماندند.

 

با وجود سپری شدن هشت سال از آبگیری سد، شرکت منابع آب و نیرو همچنان از اجرای تعهدات خود در قبال مردم حاشیه سد گتوندعلیا سر باز می زند و متاسفانه مسئولین وزارت نیرو واستانداری خوزستان نیز توجهی به شرایط بحرانی مردم منطقه ندارند.

 

بر اساس مشاهدات میدانی مجموع روستاهای گلزاری، دم تنگ، پابرافتو، پرنوشته، تلخ آب تاج الدین از روستاهایی هستند که عدم تعیین تکلیف اهالی و سکنه وضعیت نگران کننده ای را ایجاد کرده است.

 

مسعود قربانی یکی از اهالی ساکن پرنوشته در گفتگو با خبرنگار تابا با اعتراض شدید نسبت به بی توجهی مسئولان اظهار می دارد: علیرغم اظهارات مکرر مسئولین نسبت به پیگیری مشکلات روستاهای مذکور، تاکنون هیچگونه رسیدگی صورت نپذیرفته است.

علی یوسفی یکی از اهالی روستای گلزاری گفت: خسارت اهالی پرداخت نشده، جایی برای سکونت وجود ندارد و نود درصد مردم رانده شده از محل در بیکاری مطلق قرار دارند.

 

وی افزود: متاسفانه ما با لجاجت و غرور مسئولین وزارت نیرو و ناکارآمدی مسئولین محلی مواجه ایم، از نماینده شهرستان، استاندار خوزستان و از قوه مقننه و مجریه مایوس شده ایم، از جناب رییسی می خواهیم شخصا به مسئله تخلفات و هشت سال سوء مدیریت در تامین محل زندگی و معیشت آوارگان سد گتوندعلیا ورود پیدا کنند.

 

سامان فرجی از فعالین اجتماعی خوزستان در خصوص وضعیت آوارگان سد گتوند به خبرنگار تابا گفت: از حدود یک ماه قبل، با بالا آمدن بی سابقه آب دریاچه خطوط ارتباطی و برق اهالی قطع شده، فرونشست های متعددی مشاهده شده است؛ اما چون مردم هیچ جای دیگری برای سکونت نداشتند ناچار در همان محل باقی مانده اند.

 

وزارت نیرو و شرکت آب و نیرو پس از آبگیری مراحل اولیه سدگتوند تعهدات خود با اهالی بومی جهت تامین محل سکونت و شغل و ایجاد خسارت های وارده را متوقف کرده اند و به ناچار خانوارهای زیادی در محل روستاهای خود باقی ماندند، روستاهایی که هر آن امکان بلعیده شدن و رانش آنها در دریاچه سد گتوندعلیا وجود دارد.

 

این فعال روزنامه نگار و فعال محیط زیست افزود: چند روز گذشته پس از بارندگی هایی که در بالادست اتفاق افتاد آب دریاچه بازهم بالاتر آمده و اینک وارد خانه های سکنه شده است و بعضا تا بالای سقف منازل رسیده، اهالی پرنوشته با استمداد طلبیدن از مردم روستاهای مجاور توسط چند قایق نجات داده شدند و برخی خانوارها به شهرهای مسجدسلیمان، شوشتر و اهواز مهاجرت کرده اند.

 

وی افزود: در شرایطی که مدیران شرکت آب و نیرو در فهرست نجومی بگیران شناخته می شوند، فقر و تنگدستی بجا مانده از عملکرد این شرکت مردم را به نان شب خود محتاج کرده است، سدگتوندعلیا هزاران قربانی برجای گذاشته است موجب فقر فراگیر و افزایش بیکاری و مهاجرت شده است.

 

فرجی ادامه داد: پیش از این صدها هکتار از اراضی و مراتع مردم مورد بهره برداری خودشان بود و در آمدهای محلی کفاف زندگی ساکنان را می داد، اما اکنون روستاهای پرنوشته تلخ آب تاج الدین ،گلزاری پابرافتو، دم تنگ و ده هاروستای دیگر در حوزه سه شهرستان لالی گتوند و مسجدسلیمان با مشکلات معیشتی و تامین محل سکونت مواجه اند و به دلیل سوء مدیریت و نبود اراده برای حل مشکلات ظرف هشت سال گذشته، هیچ چشم اندازی برای پایان برای این مشکلات نیست.

 

فرجی تصریح کرد: اگرچه شرکت آب و نیرو آمارهای متناقضی ارایه می دهد اما تاکنون در آبگیری سد گتوندعلیا ۵۱ روستا در حریم دریاچه سد شناسایی شده که هیچ برنامه ای برای ادامه سکونت و معیشت آنها در نظر گرفته نشده است.