بخشی از ناراضیان عملکرد استاندار میان سال! همین اصلاح طلبانی هستند که می توان از آنها به مثابه سرمایه های اجتماعی استان خوزستان یاد کرد؛ مجموعه معاونان و شخص استاندار خوزستان می بایست خواسته های سیاسی این جماعت را مورد توجه قرار بدهد.
احسان سپهوند– وقتی سالها بیش دانشمندان حوزه علوم انسانی نوای استقلال علم سیاست به صورت شاخه ای جداگانه و آکادمیک را از علوم انسانی و فلسفه را نواختند؛ به اهمیت و پیچیدگی سیاست و سیاست ورزی پی برده بودند.
رفتارهای سیاسی آنچنان پیچیده و عمیق هستند که برترین محققان نیز از پیش بینی رقابت های سیاسی بازمی ماند اما دیگر دانشمندان با اعتماد به نفس تمام، زمان نهایی عمر خورشید را تخمین می رنند! یا فی المثل از پیش بینی بارش برف در ده سال آینده سخن می گویند.
باری سیاست به مثابه علمی است که درصدد رفتارشناسی مردم از دید حاکمان و برعکس تحلیل حکومت حاکمان از نگاه مردم است.
با این مقدمه کوتاهی که بر صدر نشست، دقیقا این دوگانه را می توانیم در دو کمپین موافق و مخالف استاندار خوزستان ببینم. یکی از فرادست، بطن جامعه را می نگرد و تمام حرکات خود را خدمت به خلق می پندارد و دیگری از فرودست تمام رفتارهای فرادست (استاندار) را خبط و آسیب می انگارد.
اما با نگاه جامعه شناسانه به این کمپین ها دردهای فراوانی در بیان تعریفِ از عملکرد استاندار و تحریفِ عملکرد استاندار وجود دارد که می بایست تعلیل شوند.
گرچه هر دو کمپین در قامت طرفدار و منتقد در منتهی علیه صفر مرزی تعصب و افراط قرار گرفته اند اما درون هر دو اجتماع مجازی سخن بسیار است که غالبا مسموع و منطقی هستند.
برخلاف نظر برخی از کارشناسان و چهره های سیاسی که اخیرا این کمپین ها را بر خلاف مصلحت دانسته اند بایستی تاکید شود که این کمپین ها می توانند به مثابه سرمایه های اجتماعی شناخته شوند که قادرند در مواقعی، بسیار کارآمد تلقی شوند.
نفی کمپین های مردمی (اگر با ابزار دولت باشد) نوعی سرکوب اجتماعی است و سوای از اعتقادات تندروانه در هر دو جبهه، می تواند ریشه بسیاری از ناملایمات سیاسی استان خوزستان را مشخص کند.
در هر دو این کمپین ها گاهی مطالبی به چشم می خورد که می توانند بسیار مثمر تلقی شوند. شاید در میان انبوه پیام ها بتوان خدمات استاندار خوزستان را که توجهی بدان نشده است یافت و اندکی به بدیع بودنشان توجه کرد و با خویشتن گفت: شریعتی در خواب غفلت سرنکرده است و در آن دیگری ندای بر حق مصلحی را شنید که با تمام وجود از دولت محلی می خواهد به آرمان های اصلاحات پایند باشد زیرا که مجال تنگ است و سرمایه اعتماد سیاسی مردمی فَرار.
می گویند بویی از اصلاح طلبی در دولت شریعتی به مشام نمی رسد و همه جا بدنه اصلاح طلبان در مضیغه هستند. مدیر مدرسه بهمان شهرستان که شهره اصلاح طلبی است، ناگهان با طرفداران استوانه های قدرت جایگزین می شود و صدایی به دادخواهی نه از مدیر آموزش و پرورش شهرستان و نه از مدیر کل (اصلاح طلب سابق) بر نمی آید و این داستان ناخوشایند به سرعت در حال تسری به بخشداری ها، ادارات و سازمان هاست.
قوه عاقله، مدیران را مجبور می کند در استفاده از پتانسیل کمپین هایی که ضعف های سیاسی و یا اقتصادی استان را بدون صرف زحمت در دسترس قرار می دهند؛ (بدون در نظر گرفتن کلام زاید و نقدهای مغرضانه) بپذیرند زیرا که ممکن است در همین کمپین ها مدیرکلی شاکی از عملکرد استاندار، مخفیانه و بی پروا سخن حقی را جاری کند.
از سوی دیگر بخشی از ناراضیان عملکرد استاندار میان سال! خوزستان همین اصلاح طلبانی هستند که می توان از آنها به مثابه سرمایه های استان خوزستان یاد کرد؛ مجموعه معاونان و شخص استاندار خوزستان می بایست خواسته های سیاسی این جماعت را مورد توجه قرار بدهد.
البته همانطور که پیش از این گفته شد ممکن است افرادی با انگیزه های شخصی اقدامات ایذایی را انجام بدهند اما قالب موضوع نشان می دهد غالب مطالبات منافع جمعی استان را مدنظر دارند و اگر شریعتی در دام خُرده گروهک های منفعت طلب گرفتار نشود می تواند با اتکاء به نظرات موجود یک سر و گردن خود را بالا بکشد و با این اقدام خوزستان نیز در راه توسعه اندکی سرعت خود را بیافزاید.
