هرکدام از مسوولان انگشت اتهامشان را به سوی دیگری میگیرد. یک هفته پیش بود که لودرها در روزهای تعطیل پایان هفته، به دستور شهردار اقدام به تخریب یک ساختمان که به عنوان انبار تعمیرگاه شرکت نفت استفاده میشد و یک منزل مسکونی و بخشی از منزل کناری آن کردند.
یکی از اهالی توضیح میدهد: «اینجا چهار لین (خیابان) بود، داخل هر کدام دوازده خانه قرار داشت. یکی از لینها زمان جنگ خراب شد. اما بقیه هنوز محل زندگی شرکت نفتیها بود. البته فکر نکنید این خانههایی که الان ما در آن زندگی میکنیم وضعیت خوبی دارند، سقف خانه دارد روی سرمان میریزد. کسی هم رسیدگی نمیکند. حالا هم که همسایه ما با سه بچه کوچک صبح در خانهاش بود که لودر سقف را روی سرش خراب کرد بدون اینکه از قبل اطلاع دهند که این خانواده خانه را تخلیه کند.»
تعیین عرصه و حریم بنا پس از هفت سال
مسوولان شهری همه کنار «لین» خانههای کارگری ایستادهاند، رییس شورای شهر معتقد است: «اینجا هیچ اتفاقی نیفتاده، اگر میراث فرهنگی خیلی نگران بناهای تاریخی است، برود تلمبهخانه را از این وضعیت نجات دهد. بناهایی که تخریب شده ثبت ملی نبوده که جرم باشد.»
رییس شورای شهر هیچ اطلاعاتی در مورد ضوابط عرصه و حریم بناهای تاریخی که در فهرست آثار ملی ثبت میشوند، ندارد اما رد پای کوتاهی میراث فرهنگی هم در این اتفاق دیده میشود که بعد از گذشت هفت سال از ثبت ملی تلمبهخانه دارخوین، هنوز اقدامی برای ابلاغ ضوابط عرصه و حریم به دستگاهای مربوطه انجام نداده است. حالا %
