رهبر انقلاب را ه برون رفت از بحران پیش رو را اتکا به ظرفیت ها و قابلیت های درونزای کشور می داند و توصیه می کند چنانچه اقتصاد مقاومتی مد نظر ایشان به درستی اجرا شود نیازی به رابطه با آمریکا نیست و حتی چنانچه اروپا هم از برجام خارج شود ما می توانیم روی پای خود بایستیم و کشور را به پیش ببریم.
قطعا این باور درستی است ایران پتانسیل ها و قابلیت های بی شماری دارد که اگر از بالقوه به بالفعل درآیند حتی اگر قطره ای نفت نفروشیم می توانیم نه تنها مشکلات را پشت سر بگذاریم بلکه از توسعه پایداری برخوردار شویم.
رهبر انقلاب بارها اظهار گله مندی کرده اند که به این توصیه ها درست عمل نشده است. مشکل اینجاست که اجرای اقتصاد مقاومتی نیازمند خلاقیت، ابتکار و قدرت ریسک پذیری خانواده مدیریت کشور و چابکی و چالاکی دولتها و روان بودن قوانین و کارآمدی نظام اداری است و همه اینها به چگونگی گزینش و انتخاب دولتمردان و همه کسانی که دست اندر کار رشد و توسعه اقتصاد کشور هستند بستگی دارد.
دولتمردان و نمایندگان مجلسی که از فیلتر استصواب شورای نگهبان عبور می کنند به استثنای تعداد معدودی قادر به ارائه ایده هایی جهت استفاده از قابلیت های درونزای کشور نیستند. خانواده مدیریت کشور قدرت ریسک ندارد ایده پرداز نیست سیستم اداری ناکارمد وتنبل است ملاکهای شایسته سالاری بهم ریخته و غیر استاندارد است.
قوانین دست و پا گیرهستند، سرمایه گذار داخلی را فراری می دهند سرمایه گذار خارجی جای خود دارد گره این پارادوکس در فراتر از قدرت سه قوه است. این گره تنها به دست رهبر انقلاب باز می شود.
