مرحومه بختیاری زاده می تواند به عنوان یک نماد برای جامعه رسانه ای خوزستان مورد توجه قرار گیرد. همکاری بسیار مهربان و دلسوز برای اهالی رسانه در خوزستان و جامعه اهل قلم که به غیر از نیکی از ایشان هیچ به خاطر نماند.
خانم بختیاری زاده را بیش از اینکه یک خبرنگار بدانم یک فعال اجتماعی می شناختم که همواره طی دوران فعالیت رسانه اش با تمام انرژی به معضلات جامعه پرداخت و دفاع از حقوق بانوان و مبارزه با فرهنگ های مقابل توسعه جامعه نسوان را سرلوحه فعالیت خویش قرار داد.
وی در مسیر دستیابی به رسالت های ارزشمند اجتماعی خویش نه از زور ترسید و نه با زر اغوا شد. هرگز زر نتوانست گام های استوار ایشان را از دستیابی به اهداف غایی اش بلرزاند و هیچ گاه برای زور مقدور نشد که قلم شیوای وی را قلب به نگارش غیرواقعیات کند.
مرحومه بختیاری زاده می تواند به عنوان یک نماد برای جامعه رسانه ای خوزستان مورد توجه قرار گیرد. همکاری بسیار مهربان و دلسوز برای اهالی رسانه در خوزستان و جامعه اهل قلم که به غیر از نیکی از ایشان هیچ به خاطر نماند.
وی علیرغم توانمند بودن در نوشتن یادداشت های اجتماعی با دوری جستن از غرور، همواره نظرات اهل فن را در چگونگی نگارش جویا می شد و این خصلت را همیشه به عنوان کلید موفقیت اش برای همه گوشزد کرده و خود آموخته بودم.
بختیاری زاده در درمان بیماری مطول پیش رونده اش سختی های زیادی را متحمل و دردهای بسیاری را با استخوان هایش متقبل شد.
اشک ها و سخنان نافذ ایشان در آخرین نشست خبری مربوط به عدم توسعه یافتگی حاشیه های کلانشهر اهواز که در سالن اقتصاد بومی برگزار شد را که در رابطه با امید به زندگی بیماران بود هیچ گاه از خاطر نمی برم.
هیچ گاه تصور نمی کردم متنی را رقم بزنم که برای او باشد اما او نتواند بخواندش…
روحش شاد یادش گرامی باد
