یادی از سه آذر اهورایی و نسبت این جریان دانشجویی با شرایط کنونی دانشجویان جامعه امروز…
شانزدهم آذر ماه یادمان دانشجویی است که در بخشی گفتارهای جامعه ما به سه آذر اهورایی نیز مشهور است. این نام بر گرفته از کشته شدن سه دانشجو به نام های مصطفی بزرگ نیا احمد قندجی و مهدی شریعت رضوی ست که در دیدار رسمی ریچارد نیکسون معاون وقت رییس جمهور آمریکا و از سرگیری روابط ایران و بریتانیا در آذر ۱۳۳۲ نامگذاری گردید.
این رخداد تاریخی پایه گذار نمادهای ست که در اکثر بزنگاه های تاریخی و تحولات ایران نقش مهمی داشته است. نگارنده نیز به بهانه یادمان این سه آذر اهورایی به پردازش این رخداد تاریخی و نسبت آن با جامعه امروز پرداخته است.
پرواضح است این رخداد پس از یک دوره دیکتاتوری محض و در پی ایجاد اندک فضای باز سیاسی در جامعه آن زمان و متناسب با خواستگاه جریانات اجتماعی و سیاسی آن دوره تاریخی به وقوع پیوست.
آنچه این رخداد را برجسته نموده وابستگی هر کدام از این سه دانشجو به یک طیف سیاسی ست از جمله بزرگ نیا عضو کمیته مرکزی سازمان جوانان حزب توده احمد قندچی از طرفداران جبهه ملی و شریعت رضوی به عنوان دانشجوی مستقل نقش آفرینی کردند.و جان خود را نثاره راه آزادی و وطن نمودند.
بر پایه این پنداشت و شناخت این واقع تاریخی می خواهیم بدانیم آیا این اتفاق یک نماد کنشگری در جامع دانشجو بوده و اصولا این نماد چقدر توانسته در کنشگری دانشجویان نسبت به تحولات تاریخی موثر باشد. بدون تردید رخدادهای تاریخی هر ملتی نمادهایی از راه و روش هایی ست که مردم آن جامعه برای رسیدن به آرمان های حق طلبانه و مبارزه علیه بی عدالتی های اجتماعی کوشش می کنند و در این مسیر متحمل رنج و هزینه هایی نیز می شوند.
پدیداری تاریخی این رخداد در زمانی ست که جهان به سرعت دچار تغییر و تحول بوده و شرایط انقلاب صنعتی موجی از مبارزه طلبی علیه حکومت های خودکامه و نظام های بنیان محور سلطنتی شکل گرفته بود.
خاستگاه این تحولات متاثر از تحولات علمی بوده که از درون دانشگاه در نقد سیستم های موجود در آن برهه تاریخی سازمان دهی می گردی و پیدایش این رخدادها و سرعت تحولات صنعتی که چرخه اصلی آن با تاسیس دانشگاه در کشور بوده و پذیرش جوانان در عرصه علم آموزی در این مراکز علمی به عنوان نمادهای الگو پذیر جامعه به مبارزات حق طلبانه و ظلم ستیز و پرچم آزادی خواهی رسما در دانشگاه به درون جامعه دیکته می شد.
به این صورت که با تغییر ذائقه مردم توده های زیرین جامعه را با خود علیه دیکتاتوری وقت همسو کنند وعملا این فرایند علمی عاملی گردید تا دانشجو به نماد آرمان خواهی مردم تبدیل گردد و حرکت این سه آذر اهورایی متاثر از همین جنبش تحول خواهی بوده که این رویه مبارزه گری در شکل گیری توده های مردم علیه حکومت شاهنشاهی در میان دانشگاهیان و دانشجویان وجود داشته و در دگرگونی نظام مستبد طاقوتی اثرات آشکار داشت.
اما پس از انقلاب گرچه وقفه ای کوتاه در دانشگاه به وجود آمد اما پس از راه اندازی شورای عالی انقلاب فرهنگی جایگاه اجتماعی این نهاد در جامعه با شاخص های علمی و تحولات اجتماعی بازسازی گردید و در تحولات مدیریتی واجتماعی جامعه نقش آفرینی نمود.
مهم ترین نقش آفرینی جریان دانشجوی در ده شصت و هفتاد بوده که باتوجه به اختلاف نگاهی که در چگونگی مدیریت جامعه و توزیع ثروت و قدرت در درون سیستم به وجود آمده بود این جریان دانشجویی به خوبی موج مردمی را با خود در تغییر وضعیت موجود به سمت اصلاح طلبی گسیل نمود.
در واقع سهم جنبش دانشجویی در پروسه دوم خرداد بسیار آشکار بوده و برای تمامی جریانات اجتماعی شناخته شده است. اما پرسش اساسی که این روزها در اذهان متبادرمی شود این است که چرا این جریان ریشه دار امروز در جامعه جایگاه واقعی و نقش پذیری خود را از دست داده است.
شاید بتوان عواملی همچون تکنولوژی و انفجار اطلاعات، نبود شاخص های علمی در دانشگاه، عدم برنامه ریزی برای فارغ تحصیلان این حوزه و شکاف طبقاتی که سودجویان اقتصادی از طریق رانت به دست آورده اند از عواملی باشد که به گونه شگفت انگیزی نقش آفرینی جامعه دانشجویی را به پایین تر سطح از جامعه کشانده که باعث شده که امروزه دانشجویانی همچون سه آذر اهورایی نداشته باشیم و جامعه نسبت به این جریان ریشه داربی اعتماد و نقش پذیری این جریان را به عنوان یک الگو نپذیرد.
قهقرایی این جریان باعث شد که نهاد دانشگاه به نهادی بی تحرک وخاموش در جامعه باشد وصدایی از درون این نهاد علمی در راستای عدالت خواهی و علم پذیری جامعه به بیرون مخابره نگردد.
نتیجه در شرایط کنونی که در فضای مجازی به پشتوانه تکنولوژی اطلاعات خام وغیر پخته به آسانی در اختیار احاد جامعه قرار می گیرد نقش سیستم تصمیم ساز در دانشگاه در فعال سازی چرخه علمی خلاق و منطبق با شرایط جهانی امروز در چرخه جذب دانشجوی اثر گذار بسیار مهم و اساسی ست که با برنامه ریزی و مدیریت علمی فارغ از مدرک گرایی پایه های علمی در دانشگاه را با طرحی دگر بنیان نهاده و انگیزه های جوانان در کسب علم آموزی را تقویت تا چرخه های دانشگاه که دانشجوست همچنان به عنوان نماد های تاریخی وعلمی در جامعه اثرات و نقش مثبت خود را در تحولات اجتماعی داشته باشد.
تا از این طریق به مانند گذشته حق طلبانی از این نهادبه مانند سه آذر اهورایی در تارک تاریخ این مرز بوم نقش آفرینی نماید.
