آقای فراتی؛ مدیرعامل محترم شرکت توزیع نیروی برق خوزستان
برای سومین شب متوالی روشنایی معابر و پارکهای اهواز خاموش مانده است، خاموشیای که بهطور معنادار همزمان با حضور مدیران وزارت نیرو در استان رخ داده است. این همزمانی، بیش از هر توضیحی نشان میدهد که آنچه به مردم تحمیل شده نه مدیریت مصرف، بلکه خاموشیهای نمایشی برای ارائه آمار و خوشخدمتی اداری است. سوغات شوم این سفرها برای اهواز چیزی غیر از تاریکی نیست.
در شهری با یکی از سختترین شرایط آبوهوایی کشور، که شهروندان نهایتاً سه ماه از سال امکان استفاده واقعی از پارکها و فضاهای سبز را دارند، تداوم خاموشی در همین شبهای محدود، تصمیمی آشکارا ضدمنفعت عمومی است. اهواز شهری است که شبهایش تنها زمان نفس کشیدن، حضور اجتماعی و استفاده از فضای عمومی به شمار میرود خاموش کردن شبها یعنی تعطیل کردن زندگی شهری.
خاموشی روشنایی پارکها صرفاً قطع برق نیست؛ ایجاد بستر مستقیم ناامنی است؛ تاریکی، سرقت تجهیزات و ادوات عمومی، تخریب اموال شهری و شکلگیری فضاهای جرمخیز را بهدنبال دارد. پارکی که چراغهایش خاموش است بهجای فضای امن خانوادگی به محیطی متروک و ناامن تبدیل میشود. مسئولیت اجتماعی و حقوقی این پیامدها بر عهده چه نهادی است؟
آقای فراتی؛
چرا مدیران برق خوزستان بهجای مطالبهگری از وزارت نیرو و دفاع از حقوق مردم استان، مسیر خوشخدمتی و اجرای دستورات نمایشی را انتخاب کردهاند؟ آیا خاموش کردن چراغها در چند شب پیاپی، آن هم برای نمایش صرفهجویی در برابر مدیران پایتختنشین، قرار است جایگزین مدیریت واقعی شود؟
پرسش روشن است:آیا خاموش کردن نمایشی روشنایی فضای سبز در شهری که نهایتاً سه ماه هوای قابلتحمل دارد و شبهایش بخش مهمی از هویت اجتماعی آن است، راهکار جبران ناترازی برق کشور محسوب میشود؟
آیا سایر کلانشهرها نیز در زمان حضور مدیران وزارت نیرو با چنین خاموشیهایی مواجهاند، یا این نسخه فقط برای خوزستان پیچیده میشود؟
چرا همیشه مردم خوزستان باید سپر ناترازی انرژی باشند؟ مدیریت، خاموش کردن شهر نیست. مدیریت یعنی ایستادن پای حقوق مردم، درک شرایط خاص اقلیمی اهواز و حفظ حداقلهای امنیت اجتماعی .
